محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

433

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

مشتمل بر گل سرخ تازه . لعوق صنوبر ( 4 ) جهت خفقان رطوبى ، بى عديل . نشوق ( 15 ) يسير و نيز جهت تقويت دل . غشى اظفار الطيب بخوراً ، نافع . بادرنجبويه . بادروج . بنفسج . تبن عرق كاه‌گل ، به غايت نافع . حبّ المحلب . حجر غاغاطيس بخوراً ، جهت غشى كه از اختناق رحم باشد . خردل سعوطاً ، جهت انتباه وى . خوش آب . رازيانج شرباً ، مجرّب . ضأن مانع آن . طباشير جهت غشى ، نافع . طين كاه‌گل ، بوييدنش رافع غشى . عنبر جهت غشى ، نافع . عود جهت آن نافع . فُل جهت آن نافع . فودنج بوييدنش . قرع شرباً ، جهت رفع آن . مسك جهت آن مؤثر . مشكطرامشيع جهت آن مفيد . نارنج عرق بهارش . ورد احمر . همچنين گلاب ، لخلخه‌اش جهت رفع آن . حبّ الافاويه ( 19 ) . نشوق ( 15 ) يسير ، جهت رفع غشى و تقويت دل . ضعف دل لؤلؤ در دهان داشتن آن جهت آن مؤثر و نيز جهت ازالهء غم . مسك جهت ضعف دل سوداوى مؤثر . حبّ جدوار ( 37 ) . شراب الليمو ( 24 ) جهت آن نافع . شربت صندل ( 51 ) جهت ضعف دل حارّ . نفوخ ( 14 ) جهت آن و نيز جهت مواد بارده . مقوّى دل ابريسم به غايت مؤثر . اترج بوييدنش . اذريون مقوّى دل بارد المزاج . ارمال . اسطوخودوس . اشنه . آملج . انبرباريس . بادرنجبويه . بادروج . پادزهر . بسد به غايت مؤثر . بهمن . بيض . تانبول . تبن عرق كاه‌گل به غايت مؤثر . تفاح . جبره . چيكيلك . حصى لبان . خلاف بلخى . درونج . ذهب و همچنين لعب با آن و ديدنش . زرنباد . زمرّد . سفرجل و همچنين شكوفه‌اش . سيسنبر . شيح آب خوردن از ظرف آن . شند . صندل . ضأن دلش . طباشير مقوّى دل حارّ و بارد . طين كاه‌گل آن ، بوييدنش و همچنين عرق آن ، به غايت مفيد . عقيق . عود و همچنين بخور آن . غبيرا شكوفه‌اش . فاغره بوييدنش ، مفيد . فستق جهت آن نافع و همچنين پوستش به غايت مؤثر . فوفل . فيروزج . قاقله . قرنقل . قصب الذريره . قلب . كتان گلش . كزبره تخمش . كمثرى